GEZGİN IŞIK

Yalnızlık gezegeni bu toy defter
yaprakları yelken, gövdesi talaş

rüzgâr çıkmasın işkencedir nefesi

dolup taşar, ham sancıyla kendinde
yaşam denen olma hali işte; pişerken

gümüş gündüz, kömür gecedir avazı

ötesi yok; öze umut değil ölgün sarı
kapılma kefaretidir narkoz ve cinnet

hızla geçer, hazla geçti sanılan yazı

kent nece sussun, bun öbeği başında
en lacivert işgalci, dev bulut cüssesi

batan gemi, battıkça gaflet, cüce izi

kül defteri bu, kardeşi eski bir ağacın
bilinmez harflerle yazılı tarihçedir içi

biten yollara tanık, isyancı küfü, pası.

Mudanya, Ekim 2003
 

ŞİİRLER

• ŞİMDİ DÜĞÜMÜ Bursa, Mayıs 2004

• HARF PERVANESİ Bursa, Haziran 2004

• GÜL GÖLGESİ Adana, Mayıs 2001

• RESİM ÇALIŞMASI Bursa, Ağustos 2004

• GEZGİN IŞIK Mudanya, Ekim 2003

• ÜÇÜNCÜ YAKA Mudanya, Mart 2004

• KALACAKSAN GÜLÜMSE Bursa, Mayıs 2004

• LETHE İÇİN ÜÇ YAZIKLANMA:
    SU ADAĞI Adana, Mayıs 2003
    PUS AYİNİ Bursa, Mart 2004
    DURGUN AYNA Bursa, Haziran 2004

• DUMAN SESİ Mudanya, Mayıs 2004

• ANLAM KÜTÜĞÜ Adana, Ocak 2002

• VEDA BAKIŞI Bursa, Temmuz 2004

• DERS Bursa, Ağustos 2004

• MERSİN ULAĞI Bursa, Haziran 2004

• GÜNEŞTE Bursa, Ağustos 2004

• BULUT TERAZİSİ Mudanya, Kasım 2005